เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 45 เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปไม่ได้
-----------------------------------------
ทันทีที่หลินอวี้กล่าวจบ ความโกลาหลก็บังเกิดขึ้นรอบบริเวณ
ร่างแยกจำนวนมากที่ซ่อนตัวอยู่ในฝูงชนต่างเดินหน้าไร้ความรู้สึกขึ้นไปบนลานประลองยุทธ์
จำนวนของพวกมันมากมายมหาศาลจนครอบครองพื้นที่ไปกว่าครึ่งร่างแยกหมายเลขหนึ่งของลานประลองยุทธ์
แม้ใบหน้าของพวกมันจะดูเหมือนกันทุกประการจนชวนให้รู้สึกขนลุก แต่ทว่าไอสังหารที่แผ่ออกมานั้นกลับรุนแรงอย่างยิ่ง อย่างน้อยที่สุดก็ช่วยส่งเสริมบารมีของหลินอวี้ให้โดดเด่นขึ้นมาได้
เมื่อเห็นจำนวนของร่างแยกมากมายขนาดนี้ ผู้คนที่เฝ้าดูอยู่ด้านล่างต่างพากันตกตะลึง
"เชี่ยเอ๊ย เมื่อกี้ฉันลองนับคร่าวๆ ดูแล้ว น่าจะมีร่างแยกอยู่ประมาณร่างแยกหมายเลขหนึ่งร้อยตัวได้"
"ร่างแยกของหลินอวี้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ ฉันจำได้ว่าพรสวรรค์ระดับ B จะมีร่างแยกได้ไม่เกินห้าตัว พรสวรรค์ของเขาอยู่ในระดับไหนกันแน่? หรือจะเป็นระดับ S?"