กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 42 เขาเป็นพนักงานเสิร์ฟ ไม่ใช่เด็กนั่งดริ๊งค์ในคลับ
-----------------------------------------
ภายในร้านอาหาร
อาหารเต็มโต๊ะถูก ศิษย์พี่ใหญ่ใหญ่ กวาดเรียบจนเกลี้ยง เขาชูมือที่เปื้อนน้ำมันขึ้นแล้วร้องเรียก "น้องสาว เอามาอีกโต๊ะหนึ่ง!"
หลินอวี้ กระตุกมุมปากเมื่อมองดู ศิษย์พี่ใหญ่ใหญ่ ที่ดูราวกับผีหิวโหยมาเกิดใหม่ เขารู้สึกอยากจะมุดแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด มันน่าอับอายเกินไปแล้ว!
อีกอย่างนะ นั่นมันพนักงานเสิร์ฟ ไม่ใช่เด็กนั่งดริ๊งค์!
นี่คิดว่าที่นี่เป็นคลับหรือไงกัน?
พนักงานเสิร์ฟเดินมาอย่างเชื่องช้า ทว่าไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา การทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟที่นี่ทำให้เธอพบเจอคนแปลกหน้ามานับไม่ถ้วนจนชินชาไปหมดแล้ว ต่อให้เจอคนที่แปลกประหลาดกว่านี้ เธอก็ยังสามารถทำงานได้อย่างใจเย็น