กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 4 จ้าวเคอ เพื่อนร่วมชั้นของฉัน กำลังปลุกใจฉันอีกแล้ว
-----------------------------------------
ครบสามสิบนาทีแล้ว
หลินอวี้รีบเดินกลับออกมายังทางเข้าแดนลับ เขาทำการสื่อสารกับระบบอัจฉริยะที่ดูแลแดนลับอยู่
“ฉันต้องการออกจากแดนลับ!”
【ประตูแดนลับเปิดออกแล้ว ก้าวข้ามประตูไป คุณก็จะสามารถออกจากที่นี่ได้!】
หลินอวี้เดินตรงไปข้างหน้า ก้าวผ่านประตูมิติที่เป็นวังวนแล้วหายตัวไปจากจุดนั้น
ในชั่วพริบตา เขาก็ปรากฏตัวขึ้นที่โลกภายนอก
ในเวลานี้ ภายในอาคารแดนลับ ก็มีนักเรียนคนอื่นๆ ทยอยออกมาจากแดนลับแห่งอื่นๆ เป็นระยะ
“โมโหชะมัด! ยังไม่ได้ฆ่ามอนสเตอร์สักตัว ก็เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว”