กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 288 เผาตำหนัก
เปลวเพลิงโชติช่วง แสงอัคคีสาดส่องบนใบหน้าของคนข้าง ๆ อำนาจบารมีน่าสะพรึงกลัว
ด้านนอกตำหนักเจียหนิง คนร้ายเหล่านั้นที่พังประตูใหญ่ไม่สำเร็จถ่มน้ำลายสองที ในที่สุดก็รู้สึกสะใจ “สมน้ำหน้า! คราวนี้พวกมันได้ตายสนิทแน่!”
เพลิงลุกโชนอย่างรุนแรง เสียงดังเปรี๊ยะ ๆ ย่อมต้องเผาผลาญจนตายเรียบ ซ้ำยังตายอย่างทรมานยิ่งนัก
ทว่าภายในโถง แม้เปลวเพลิงจะลุกไหม้อย่างรุนแรงจริง แต่ถูกจำกัดอยู่เพียงในลานเรือน ไม่อาจลามเข้าไปถึงในตัวเรือนได้
ชิงเซียงยังส่งสัญญาณให้พวกคนรับใช้ในวัง วิ่งพล่านไปมา ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือเสียงดัง ทำทีท่าได้อย่างแนบเนียน
พวกคนร้ายได้ระบายความแค้น เมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวายข้างในดังขึ้นเรื่อย ๆ ก็พลันตบศีรษะตนเอง “แย่แล้ว!”