เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 285 สู้ประจัญบาน
แม้แต่ความอัปยศลอดหว่างขายังทนได้ แล้วยังมีสิ่งใดที่ทนไม่ได้อีกเล่า
“เป็นข้าที่ดูแคลนเจ้าเกินไป”
อวี้กุ้ยเฟยแค่นเสียงหึ
“ย่อมเป็นเช่นนั้น! หม่อมฉันก็มาจากตระกูลขุนนาง เปรียบเทียบกับพวกท่านแล้ว ด้อยกว่าตรงที่ใดกัน พวกท่านคล้ายจะลืมไปแล้วว่า ข้าก็มีองค์ชายเช่นกัน เหตุใดถึงไม่อาจเสี่ยงเดิมพันเล่า”
เสวียนเจาอี๋อดทนมาเนิ่นนาน ในที่สุดก็รอคอยจนถึงบัดนี้ แทบอดใจไม่ไหวที่จะสัมผัสกับเกียรติยศอันรุ่งโรจน์
บัดนี้อวี้กุ้ยเฟยย้อนนึกขึ้นมา จึงตระหนักถึงความผิดปกติ
หลังจากเสวียนเจาอี๋คาดเดาเจตนาของนางได้ ก็กระตือรือร้นยิ่งนัก ท่าทีการกระทำยังแฝงความยุยง โน้มน้าวสุดกำลัง สุดท้ายก็เป็นนางที่เอ่ยถึงเด็ก จึงทำให้ตนเองตัดสินใจเด็ดขาด
ผลลัพธ์ ที่แท้ก็คิดจะฉวยโอกาสเกาะติดมาด้วยนี่เอง