เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 283 เข่นฆ่ากลางท้องพระโรง
ฮองเฮาจ้องมองเฉิงเหวยหย่งเขม็ง ในที่สุดพี่ชายของนางก็เอ่ยปากด้วยท่าทีไม่แยแส “เดิมทีมันก็เป็นหลักการนี้อยู่แล้ว! ของดีย่อมตกเป็นของผู้มีความสามารถ ใครแย่งชิงมาได้ก็เป็นของผู้นั้น ใครแย่งไม่ได้ก็แสดงว่าไม่ใช่ของที่สมควรได้”
“ดี ดียิ่งนัก ข้าชอบที่เจ้าพูดจามีเหตุผลเช่นนี้เหลือเกิน” อวี้กุ้ยเฟยแย้มสรวล
ในหมู่เชื้อพระวงศ์ มีบางคนอดไม่ได้ที่จะยกมือปิดปากตนเอง ด้วยกลัวว่าจะเผลอกรีดร้องออกมา พวกนางคล้ายจะจำขึ้นมาได้ว่า ในตอนนั้นมีเรื่องการพระราชทานสมรสเช่นนี้อยู่จริง กระทั่งอวี้กุ้ยเฟย ในคราวนั้นก็ยังร้องไห้โวยวายจะแต่งเข้าไปเป็นพระชายารองให้จงได้ หากเทียบด้วยชาติตระกูลของนาง การเป็นเพียงพระชายารองขององค์ชายช่างน่าคับแค้นใจจริง ๆ
นึกไม่ถึงเลยว่าเบื้องหลังจะมีเรื่องราวคดเคี้ยวพลิกผันถึงเพียงนี้