ตอนที่ 257 แผ่นรองรองเท้าและขนาดรองเท้า

ตอนที่ 257 แผ่นรองรองเท้าและขนาดรองเท้า

น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน กาลเวลาล่วงเลยผ่านไป คนส่วนใหญ่ล้วนคุ้นชินกับการมีตัวตนอยู่ของเหมียวฝูอันแล้ว การต่อต้านขององค์ชายเก้าเป็นเพียงอารมณ์เอาแต่ใจของเด็กอย่างเต็มเปี่ยม คนภายนอกเพียงรู้สึกว่าต่างฝ่ายต่างก็มีความยากลำบากของตน

อย่างไรเสียเด็กคนนี้ก็มีชาติกำเนิดที่น่าเวทนา โชคชะตาอาภัพยิ่งนัก

ตระกูลเหมียวทุ่มเทสรรพกำลังอบรมเลี้ยงดูอย่างเต็มที่ ขับเคลื่อนทรัพยากรทั้งหมดที่มี อีกทั้งยังซุ่มซ่อนอยู่อย่างเงียบงัน

หานซูอี๋ไปรับเด็ก ๆ ที่ตำหนักฝูโซ่ว พอไปถึงหน้าประตู ได้ยินเสียงฝีเท้า เสี่ยวสือก็ประหนึ่งม้าหลุดบังเหียน พุ่งถลันเข้าใส่ เซียวเซียวไม่ยอมน้อยหน้า พุ่งตัวเข้ามาเกาะขาของนางเช่นกัน

สองคนนี้ช่างติดคนยิ่งนักจริง ๆ หานซูอี๋โอบไว้ข้างละคน ปลอบประโลมเสียงแผ่วเบา