ตอนที่ 217 คฤหาสน์ชานเมือง

ตอนที่ 217 คฤหาสน์ชานเมือง

เด็กคนนี้เพิ่งจะยอมเปิดปากพูดเป็นครั้งแรก ฮูหยินหานจึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าที่แท้กลับเป็นเด็กหญิง

ภายใต้เส้นผมที่ยุ่งเหยิงและใบหน้าที่ดำมอมแมมของนาง ซุกซ่อนใบหน้าอันหมดจดงดงามเอาไว้

เด็กหญิงรวบรวมความกล้าเปิดปาก เมื่อก้าวข้ามอุปสรรคในใจนี้ไปได้ คำพูดที่เหลือก็ราบรื่นขึ้น “คนผู้นี้ ซื้อข้ามาจากที่บ้าน จากนั้น ก็ซื้อเด็กมาเยอะแยะมากมาย ขังไว้ในห้องใต้ดิน จากนั้น ก็ทุบตีพวกนาง ให้อดข้าวพวกนาง”

เด็กหญิงบอกว่า รอจนทรมานจนหมดสิ้นพยศแล้ว ค่อยให้ความเมตตาเล็ก ๆ น้อย ๆ หาเด็กที่โตกว่ามาเกลี้ยกล่อม เด็กส่วนใหญ่ล้วนยอมจำนน

ฮูหยินหานฟังพลางขมวดคิ้ว นี่ช่างเหมือนวิธีของหอคณิกายิ่งนัก ซื้อคนใหม่มาก็กักขัง ทรมานเช่นนี้ เด็กที่ไม่มีความคิดเป็นของตัวเองโดนไปไม่กี่ครั้ง ย่อมต้องยอมจำนนไปตามระเบียบ

ทว่าตรงหน้ากลับมีข้อยกเว้นอยู่คนหนึ่ง