ตอนที่ 164 สารภาพความจริง

ตอนที่ 164 สารภาพความจริง

นางคล้ายกับหลบซ่อนอยู่ในถ้ำอันมืดมิด รอบด้านเงียบสงัดเสียจนได้ยินเสียงไส้เดือนพลิกผืนดิน

ภายนอกมีเสียงเกือกม้าดังเป็นระลอก กึกกัก กึกกัก ราวกับย่ำลงบนหัวใจของนาง

นางรู้ดีว่านอกถ้ำมีสิ่งไม่อาจเอ่ยนามอยู่ ตราบใดที่นางโผล่หัวออกไป ย่อมต้องถูกจับตัวไปเป็นแน่

ทว่าในอ้อมอกยังนอนไว้ด้วยเสี่ยวเฮยแมวตัวหนึ่ง มันเบิกตาสีเขียวจ้องมองนาง และขดตัวแนบชิดอยู่กับนาง

เวลาค่อย ๆ ไหลผ่าน เสียงเกือกม้าด้านนอกไม่ขาดสาย ลูกแมวน้อยเชื่อฟังยิ่งนัก ไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย เพียงใช้ลิ้นเลียกลางฝ่ามือของนางเป็นพัก ๆ

หนึ่งคนหนึ่งแมวซ่อนตัวอยู่ภายในถ้ำ รอคอยเวลาให้ผ่านพ้นไป จนกระทั่งมีคนแหวกพงหญ้า ยื่นศีรษะเข้ามาพลางแสยะยิ้ม “จับตัวเจ้าได้แล้ว”