กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 155 ในวังเงียบเหงา
ฮองเฮาตรัสอย่างหมดความอดทน “พบฝ่าบาทไม่ได้ นั่นก็เพราะฝ่าบาทไม่อยากพบ พวกเจ้าไม่ควรทบทวนดูหรือ ว่าเป็นเพราะตนเองไร้ความสามารถที่จะทำให้ฝ่าบาททรงโปรดปราน ยังมีหน้ามาซักไซ้เปิ่นกงอีกหรือ”
“เหตุใดไม่กลับไปบ่มเพาะขัดเกลาตนเองให้ดีเพื่อช่วงชิงความโปรดปรานเล่า”
พระสนมที่เอ่ยถามผู้นั้นถูกนางตอกกลับมาเป็นชุด ขอบตาก็พลันแดงระเรื่อ ทว่ากลับไม่กล้าต่อปากต่อคำ ได้แต่ยอบกายคารวะเงียบ ๆ แล้วนั่งลง
ผู้คนทั้งห้องเงียบกริบราวกับจักจั่นในฤดูหนาว
ฮองเฮาทรงผ่อนน้ำเสียงลงเล็กน้อย “เปิ่นกงใจร้อนไปเอง องค์หญิงสี่มีอาการเจ็บป่วยเล็กน้อย ในใจเปิ่นกงจึงร้อนรน” จากนั้นก็ตรัสปลอบประโลมด้วยวาจาอ่อนหวานอีกสองสามประโยค จึงได้ให้ทุกคนแยกย้าย