กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 148 ยาพิษ, เย่ผิน
ในเมื่อถูกเปิดโปงแล้ว เฉินกุ้ยเหรินก็ไม่คิดเกรงกลัวสิ่งใดอีก นางดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง “เย่ผินบังอาจแย่งลูกของข้า ข้าก็จะทำให้นางไม่มีเด็กไปชั่วชีวิต!”
นางดิ้นรนอย่างรุนแรง ขันทีชั้นแรงงานหลายคนล้วนควบคุมตัวนางไว้ไม่อยู่
“เหลวไหลสิ้นดี!” ไทเฮาทุบโต๊ะอย่างแรง “เห็นชัด ๆ ว่าเจ้าทำตัวไม่ถูกต้องเอง ใส่ร้ายป้ายสีในวังหลังตามอำเภอใจ ทั้งยังไม่มีหลักฐาน หากอยู่กับมารดาผู้ให้กำเนิดเช่นเจ้า องค์ชายเจ็ดจะได้เรียนรู้สิ่งดีงามอันใด? มิใช่ว่าจะเรียนรู้นิสัยสันดานไม่ดีไปหรือ? เจ้าไม่เพียงไม่คิดสำนึกผิด ซ้ำยังลงมือลอบทำร้ายเย่ผิน!”
“ช่าง ช่างรนหาที่ตายแท้ ๆ!”
สุรเสียงกริ้วโกรธของไทเฮาดังก้องแว่วออกมานอกโถงข้างเป็นระยะ
ฮ่องเต้มิได้ตรัสสิ่งใด ทว่าสายพระเนตรที่ทอดมองเฉินกุ้ยเหรินกลับประดุจมองสิ่งของที่ไร้ชีวิตไปแล้ว