ตอนที่ 144 ไปล่วงเกินผู้ใดเข้า?

ตอนที่ 144 ไปล่วงเกินผู้ใดเข้า?

โชคดีที่เส้นทางไปตำหนักฝูโซ่วไม่นับว่าไกลนัก ชั่วประเดี๋ยวก็ถึงแล้ว

ไทเฮาไม่โปรดความอึกทึกครึกโครม วันที่ลงท้ายด้วยห้าและสิบเท่านั้นจึงจำต้องไปถวายพระพร เมื่อถึงตำหนักฝูโซ่ว ก็เพียงตรัสถามเรื่องทายาท พระราชทานยาบำรุงบางอย่างทำนองนั้น

“ให้อายเจียดูซิ องค์ชายเจ็ดเป็นอย่างไรบ้างแล้ว”

เย่ผินอุ้มองค์ชายเจ็ดก้าวไปข้างหน้า

ไทเฮาทอดพระเนตรด้วยความพึงพอพระทัย การดูแลเอาใจใส่นี้ทุ่มเทหรือไม่ มองปราดเดียวก็รู้แจ้ง องค์ชายเจ็ดรูปร่างขาวท้วม สีหน้าเปล่งปลั่ง ดวงตากลมโตคู่หนึ่งเป็นประกายดั่งผลองุ่นดำ เด็กดียิ่งถึงเพียงนี้ ก็รู้ได้ทันทีว่าเย่ผินทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างถึงที่สุด

“ดี ดียิ่งนัก!”

ไทเฮายังทรงพระราชทานจี้หยกกิเลนประทานบุตรหนึ่งคู่ และแจกันหนึ่งคู่ให้แก่เย่ผิน

“เย่ผินดูแลองค์ชายเจ็ดได้ดีถึงเพียงนี้ ภายภาคหน้าหากมีลูกของตนเอง ย่อมต้องดูแลได้ดียิ่งกว่าเป็นแน่”

“ไทเฮาตรัสหยอกเย้าหม่อมฉันแล้วเพคะ”