ตอนที่ 140 แบ่งฎีกาและเครื่องหอม

ตอนที่ 140 แบ่งฎีกาและเครื่องหอม

ฮ่องเต้ทรงกลั้นหัวเราะไม่อยู่ “นี่ผู้ใดสั่งสอนมากัน”

“เสด็จแม่สอนพ่ะย่ะค่ะ” เสี่ยวลิ่วนั่งอยู่หน้าตั่ง เท้าทั้งสองข้างแตะไม่ถึงพื้น จึงแกว่งไปมาเบา ๆ

กระดกขึ้นกระดกลง ประหนึ่งฝูงปลาตัวน้อยที่เปี่ยมชีวิตชีวา

“หม่อมฉันสอนจริง ทว่ามิได้สอนเยี่ยงนี้นะเพคะ!” หานซูอี๋กุมขมับ “เด็กคนนี้ไฉนถึงฟังความเพียงครึ่งเดียวเล่า”

“ฮ่าๆ ทว่าที่เสี่ยวลิ่วพูดก็มิได้ผิดเสียทีเดียว กิจบ้านเมืองมีเรื่องใหม่เข้ามาทุกวัน หากเจิ้นดึงดันจะทำให้เสร็จสิ้นในวันนี้ คงต้องเหนื่อยตายเป็นแน่”

ฮ่องเต้เงยพระพักตร์ตรัส พลางเอ่ยปากตามสบาย “ในเมื่อเสี่ยวลิ่วพูดจาเป็นมั่นเป็นเหมาะเยี่ยงนี้ มิสู้ช่วยเสด็จพ่อจัดเก็บสักหน่อย ดีหรือไม่”