เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 134 ไร้ร่องรอยให้สืบ
คนตายไปแล้ว เบาะแสก็พลอยขาดสะบั้น จึงไม่อาจสืบสาวต่อได้อีก
อิ๋นติ้งเดาะลิ้น “หัวหน้าขันทีเหอร้ายกาจถึงเพียงนี้ เจ้าแม่นมอาวุโสแห่งกองราชทัณฑ์เองก็มิใช่พวกไร้ความสามารถ ไฉนจึงปล่อยให้คนตายลงได้เล่าเจ้าคะ”
“บ่าวได้ยินมาว่า พวกที่ลงทัณฑ์น่ะฝีมือเฉียบขาดนักเชียว หากเป็นการแกล้งตี ฟาดลงไปยี่สิบไม้ พักรักษาตัวไม่กี่วันก็หายดี หากเป็นการตีจริง สามารถทำให้เอ็นฉีกกระดูกหักได้โดยที่ภายนอกไม่มีเลือดออกแม้แต่น้อย คนเช่นนี้ลงมือไต่สวน มีหรือจะกะระดับไฟไม่ถูกจนทำให้คนตายไปได้”
“ย่อมต้องมีสาเหตุเป็นแน่ คาดว่าคงเป็นคนเบื้องหลังลงมือแล้ว”
ชิงเยว่กล่าวเสริมขึ้นมาประโยคหนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยด้วยความวิตกกังวล “ช่างโชคร้ายนัก จับตัวคนร้ายไม่ได้ เช่นนี้พวกเรามิใช่ยังต้องอกสั่นขวัญแขวนอยู่อีกหรือ”
“นั่นก็จนปัญญา ใครใช้ให้เบาะแสขาดลงเล่า” หานซูอี๋ทอดถอนใจ “วันหน้าพวกเจ้าออกจากเรือน ต้องระมัดระวังให้ดี คิดหน้าคิดหลังให้รอบคอบ”