ตอนที่ 130 เฉินกุ้ยเหรินร้องเรียนเรื่องปองร้ายเชื้อพระวงศ์

ตอนที่ 130 เฉินกุ้ยเหรินร้องเรียนเรื่องปองร้ายเชื้อพระวงศ์

ฮ่องเต้เดิมทีกำลังสนทนาอย่างออกรส อยากจะคุยเรื่องนิยายเล่าเรื่องต่อ ครั้นเห็นเฉินกุ้ยเหรินบุกพรวดพราดเข้ามาโดยตรง ในพระทัยก็บังเกิดความไม่สบอารมณ์

เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้อันอ่อนระโหยโรยแรงขององค์ชายเจ็ด พระองค์จึงทรงคลายหัวคิ้วลง พยายามปรับสีพักตร์ให้อ่อนโยนลง “เป็นอะไรไป อยู่ดี ๆ ไยต้องร้องไห้”

เฉินกุ้ยเหรินอุ้มผ้าอ้อมทารก ร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างสุดแรงเกิด “ฝ่าบาท ขอฝ่าบาทโปรดประทานหนทางรอดให้หม่อมฉันกับลูกด้วยเถิดเพคะ!”

นางร้องไห้อย่างน่าเวทนาถึงเพียงนี้ เอาแต่เอะอะโวยวายว่าจะออกจากวังไปอยู่วัดคุ้มครองแผ่นดิน เคียงคู่ตะเกียงมืดสลัวและพระพุทธเจ้าโบราณ จบสิ้นชีวิตอันไร้ค่านี้ เช่นนี้จึงจะรักษาชีวิตของลูกและตนเองไว้ได้

นางพูดจาวนไปวนมาอยู่เพียงไม่กี่ประโยคนี้ ไม่ช้าก็ผลาญความอดทนของฮ่องเต้จนหมดสิ้น ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว “มีเรื่องอันใด พูดมาตรง ๆ!”