กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 องค์เทพและพระพุทธรูปหลั่งน้ำตา
“เทพพุทธะพิโรธ!”
มโนจิตของไทเฮาสั่นสะท้าน รู้สึกว่านี่คือลางบอกเหตุแห่งเทพพุทธะพิโรธและประทานการลงทัณฑ์ลงมา
“มหาปรมาจารย์ เรื่องนี้จะคลี่คลายอย่างไร?!” ไทเฮาเร่งเร้าติดต่อกัน “ต้องจัดพิธีสวดสะเดาะเคราะห์หรือทำทาน ไม่ว่าจะสิ้นเปลืองสิ่งของหรือแรงคนเพียงใด ล้วนได้ทั้งสิ้น!”
ขอเพียงสามารถคลี่คลายได้ ให้นางทำสิ่งใดก็ย่อมได้ทั้งนั้น
ฮุ่ยหมิงอยากจะอ้าปากอยู่หลายครา ทว่าจนใจที่จิตใจสับสนวุ่นวายดั่งเส้นไหม นึกถ้อยคำที่สมเหตุสมผลกว่านี้ไม่ออกจริง ๆ
ศิษย์น้องเล็กที่เดิมทีขยับยืนอยู่ด้านหลังฮุ่ยหมิงพลันก้าวมาข้างหน้า “ไทเฮา พระพุทธรูปร่ำไห้ ทั้งเป็นการเตือนและเป็นความเวทนา เกรงว่าจะมีคดีอธรรมสะเทือนฟ้าอันใดที่ไม่อาจล้างมลทิน ด้วยเหตุนี้เทพพุทธะจึงได้เตือนเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ”
“จริงหรือ?”