กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 107 เย่หรงหัวเผยความในใจ
ยังมิทันถึงต้นวสันต์ เสวียนเหม่ยเหรินก็ปรากฏตัวในที่สาธารณะอย่างเงียบเชียบแล้ว นางนั่งอยู่ตรงมุมห้องอย่างสงบเสงี่ยมเป็นปกติ เปี่ยมด้วยความสุขุมเรียบง่าย
เมื่อเทียบกับความโอหังอวดดีในยามเพิ่งเข้าวังมาใหม่ ๆ ของนางแล้ว อาจกล่าวได้ว่าเป็นคนละคนกันอย่างสิ้นเชิง
ทว่าท่าทีใหม่ของนางย่อมเป็นที่ยอมรับของผู้คนได้มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด ทั้งไม่ชิงดีชิงเด่น และไม่เหยียดหยามคนรับใช้ในวังที่ตนดูแคลน อ่อนโยนชดช้อย ซ้ำยังไม่ขาดความมีชีวิตชีวา
กระนั้นก็ตาม เมื่อหานซูอี๋มองดูนาง ก็รู้สึกว่าช่างถอดแบบมาจากคนอีกผู้หนึ่งอย่างแท้จริง
คล้ายผู้ใดกันเล่า คล้ายคนที่กำลังสวดมนต์ขอพรอยู่ในโถงพระผู้นั้นอย่างไรเล่า