กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 287: จุดบรรจบระหว่างอดีตกับอนาคต
เมื่อ ลู่อวิ๋น มองเห็นทรงกลมโลหะขนาดมหึมา ยานอวกาศที่เขาโดยสารมาก็ใกล้ถึงขีดจำกัดเต็มทีแล้ว
แรงสั่นสะเทือนจากการพังทลายภายนอกและเสียงสัญญาณเตือนแหลมสูงยังคงกระแทกใส่แก้วหูของลู่อวิ๋นอย่างต่อเนื่อง
ลู่อวิ๋นเองก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาก้าวเข้าสู่ประตูมิติเวลาทันที ตั้งใจจะใช้ช่วงเวลาสุดท้ายนี้เข้าไปภายในทรงกลมโลหะนั้น…
อยากจะดูว่า ข้างในนั้น…
แท้จริงแล้วบรรจุสิ่งมีชีวิตเช่นใดอยู่กันแน่?
แต่ในขณะเดียวกัน ลู่อวิ๋นก็รู้ดีว่าการเข้าไปภายในดาวฤกษ์ดวงหนึ่งหมายถึงอะไร
เขาไม่ประมาท สิ่งที่เตรียมเอาไว้ก่อนหน้านี้ถูกปลดปล่อยออกมาจนหมดในชั่วขณะนี้
เขาตบชุดป้องกันความร้อนที่สวมอยู่บนร่าง กางพลังวิญญาณของตนออก พร้อมเปิดสนามพลังงานไปด้วย
ตามคำอธิบายของเหล่านักวิชาการบนผืนทวีปแห่งนั้น ชุดที่เขาสวมอยู่นี้อย่างน้อยก็รับประกันเวลารอดชีวิตได้สามสิบวินาที ต่อให้อุณหภูมิสูงถึงหลายหมื่นองศา ก็ยังสามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้