กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 281: ทัศนียภาพหลังหมอกดำ
หากคนที่ปรากฏตัวขึ้นที่นี่คือเขาเอง เช่นนั้นการที่อีกฝ่ายจะเงยหน้าขึ้นท่ามกลางห้วงเวลาที่หยุดนิ่ง ก็คงไม่ถือว่าเกินจริงแต่อย่างใด
แต่……
จะเป็นตัวเขาเองไปได้อย่างไรกัน?
เพราะความตึงเครียดที่มากเกินไป ลู่อวิ๋นถึงกับได้ยินเสียงหัวใจของตนเองเต้นดังก้องอยู่ข้างหู
"เป็นไปได้อย่างไร?"
"เขาคือ……ตัวฉันในอนาคตหรือ?"
แสงสว่างมหึมานั่นเห็นได้ชัดว่าพุ่งตรงไปยังโลก หมายจะทำลายโลกให้สิ้นซาก ภายในขอบเขตที่มีขนาดราวกับระบบดาวทั้งระบบ ทุกสิ่งล้วนถูกปกคลุมอยู่ใต้แสงเจิดจ้านั้น
แต่ตัวเขาจะต้องการทำลายโลกได้อย่างไรกัน?
เวลานี้ลู่อวิ๋นจ้องมองตัวเขาเองที่อยู่ใจกลางแสงด้วยดวงตาเลื่อนลอย สีหน้าเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว