กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 277: เจตจำนงแห่งมิติเวลา เจตจำนงแห่งโลกมนุษย์
ในชั่วขณะที่พระเจ้าลงมือ ชั่วขณะที่แสงเจิดจ้าสุดขีดนั้นสาดส่องใบหน้าของลู่อวิ๋น ชั่วขณะที่เจตนาสังหารอันไร้ขอบเขตปกคลุมร่างลู่อวิ๋น...
พลังที่หลงเหลือซึ่งจิ๋นซีฮ่องเต้เคยมอบไว้ภายในร่างของลู่อวิ๋น ถูกความรู้สึกถึงวิกฤตนี้กระตุ้นออกมาจนหมดสิ้น!
แต่ท้ายที่สุดแล้ว พระเจ้าก็มาจากโลกสี่มิติ พลังของเขาแข็งแกร่งกว่าศัตรูทุกคนที่ลู่อวิ๋นเคยพบมาอย่างแน่นอน!
ทว่าในเวลานี้ เพื่อสังหารลู่อวิ๋นให้ได้จริง ๆ พระเจ้าได้ลบวิธีโจมตีจากมิติที่สี่ออกไปจากกระบวนท่าของตนโดยสิ้นเชิง แม้พลังเช่นนี้จะแข็งแกร่ง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังระดับสูงจากมิติที่สี่ มันก็มิใช่ระดับที่ปริมาณจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพได้ ถึงพลังของจิ๋นซีฮ่องเต้ที่ถูกกระตุ้นออกมาจากร่างลู่อวิ๋นจะดูอ่อนแอยิ่ง ราวกับมีกำแพงกั้นบางดุจฟองสบู่เพียงชั้นเดียว ทว่ากลับให้ความรู้สึกราวกับไร้ผู้ต้าน...
พลังอันเกรี้ยวกราดระเบิดต่อหน้าลู่อวิ๋น เสียงกัมปนาทดังสนั่นทลายห้วงมิติ บดขยี้แสงสว่าง ความรู้สึกบิดเบี้ยวอันพิสดารอย่างที่สุดก่อกำเนิดขึ้นระหว่างฝ่ามือนั้นกับเบื้องหน้าของลู่อวิ๋น
มาตราส่วนของเวลาและอวกาศเปลี่ยนแปลงไปในชั่วขณะนี้ แต่ร่างกายของลู่อวิ๋นกลับไม่ได้รับผลกระทบใด!
การป้องกันสัมบูรณ์!
เยื่อบางชั้นนั้น ซึ่งราวกับไร้ซึ่งความหนา เริ่มแตกร้าวหลังจากชั่วพริบตานี้