บทที่ 256: ไอสีม่วงผืนหนึ่งกำลังมาจากทิศตะวันออก

บทที่ 256: ไอสีม่วงผืนหนึ่งกำลังมาจากทิศตะวันออก

อันที่จริง ในเวลานี้อารมณ์ของเหมิงเถียนช่างประหลาดยิ่งนัก

แม้ทั่วร่างจะอัดแน่นไปด้วยเจตจำนงแห่งการศึกอันแข็งแกร่งและกร้าวแกร่ง แต่แท้จริงแล้ว ยามก้าวเดินอยู่ท่ามกลางสมรภูมิแห่งนี้ จิตใจของเขากลับพร่าเลือนอยู่บ้าง

สมรภูมิที่เขาเคยผ่านพาน ฉากสงครามอันยิ่งใหญ่และนองเลือดของผู้คนนับแสน คล้ายซ้อนทับเข้ากับช่วงเวลานี้ ทำให้เขาหวนกลับไปยังวันคืนที่เคยเข่นฆ่าต่อสู้อย่างดุเดือดเพื่อแคว้นต้าฉินในชั่วพริบตา

ถึงวันนี้จะล่วงเลยมาแล้วกว่าสองพันปี แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับยังคงแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำ

ทว่าเหตุผลที่เขากำลังต่อสู้อยู่ในเวลานี้ กลับไม่ใช่เพื่อผู้สูงส่งเหนือผู้ใดอีกต่อไปแล้ว หากเขายังคงมีเหตุผลมากพอที่จะทุ่มเททุกสิ่งเพื่อคว้าชัยชนะ

สงครามครั้งนี้ มีขึ้นเพื่อการดำรงอยู่ของมนุษยชาติ

"ฝ่าบาท"

"หากพระองค์ได้เห็นประเทศหลงในวันนี้..."

"หากพระองค์ได้เห็นมนุษยชาติในวันนี้..."