เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 250: ภายในขอบเขตที่แสงตะวันส่องถึง
แอตแลนติสไม่อาจตอบสนองความต้องการของซุสที่มีต่อวิหารเทพได้เลย ไม่ว่าจะเป็นทำเลที่ตั้งหรือความหรูหราโอ่อ่า ล้วนห่างไกลจากมาตรฐานที่เขาต้องการอย่างมาก
วิหารเทพซุสแห่งโอลิมปัสซึ่งอยู่ห่างออกไปนับพันปีแสง แน่นอนว่าถูกเขาเรียกมายังใจกลางขั้วโลกใต้แล้วเช่นกัน วิหารเทพขนาดมหึมาลอยอยู่เหนือจุดศูนย์กลางของขั้วโลกใต้ ราวกับกำลังบัญชาการเหล่าทวยเทพอยู่เบื้องบน ครอบครองอำนาจสูงสุดและพลังอันไร้ขอบเขต
ในเวลานี้ เขากำลังหลับตาเสวยผลไม้นานาชนิดภายใต้การปรนนิบัติของเทพธิดาจำนวนนับไม่ถ้วน ทว่าไม่นานนัก เขาก็ลืมตาขึ้นราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง
"มนุษย์..."
"ตอบสนองกันเร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ?"
"นั่นคืออะไร?"
เมื่อสังเกตเห็นยานบินเหล่านั้น สีหน้าของเขาก็เผยแววดูแคลนขึ้นมาเล็กน้อย
"เทคโนโลยีหยาบกระด้างถึงเพียงนี้..."
"ไร้ซึ่งความงดงามโดยสิ้นเชิง"