เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 248: สงครามเทพเจ้ากรีก (กลาง)
เมื่อเห็นว่าสายน้ำทะเลที่ตนสร้างขึ้นด้วย “พลังเทพ” ถูกหญิงมนุษย์ผู้นี้คลี่คลายอย่างง่ายดาย สีหน้าของปัวไซตงก็เคร่งขรึมขึ้นมาเช่นกัน
ในความคิดของเขา มนุษย์ยังคงมีสภาพอ่อนแอไร้ค่าเหมือนเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน เขาไม่เคยคิดเลยว่าเหล่ามดปลวกอันต่ำต้อยในสายตาของเขา บัดนี้จะพัฒนามาถึงขั้นมีพลังเช่นนี้ได้
ทว่าสำหรับปัวไซตงแล้ว เรื่องนี้หาใช่ปัญหาไม่ พวกเขาซึ่งมาจากนอกฟากฟ้า และเป็นเทพเจ้าในสายตาของชาวโลก ย่อมมีความหยิ่งทะนงและความมั่นใจของอารยธรรมชั้นสูงผู้ผงาดอยู่ทั่วห้วงดาราอยู่แล้ว ตอนนี้พวกเขาเพียงมองมนุษย์ตัวกระจ้อยที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นคู่ต่อสู้ที่แท้จริงเท่านั้น
"การพัฒนาของมนุษย์รวดเร็วไม่น้อยจริงๆ..."
"ใช้เวลาเพียงหมื่นปี กลับมีพลังถึงเพียงนี้ได้"
"ไม่รู้ว่าใช้เทคโนโลยีพิสดารอันใด เกรงว่าคงส่งผลกระทบต่อจักรวาลอย่างไม่อาจย้อนคืน จึงได้ชักนำคำสั่งประหารจากสนธิสัญญาระหว่างดวงดาวมา"
เวลานี้ ไทรทันยืนอยู่ข้างกายปัวไซตง
แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าคำว่า “อ่อนแอจริงๆ” ที่สวีหยานพูดหมายถึงอะไร แต่ก็ยังมองออกถึงเจตนาเย้ยหยันในคำพูดของหญิงผู้นี้
หลังจากวิเคราะห์อยู่ครู่หนึ่ง ไทรทันก็เอ่ยขอรับหน้าที่จากปัวไซตงว่า