กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 244: เหยียนตี้ หวงตี้
สงครามจัวลู่นั้น เรียกได้ว่าสะเทือนฟ้าสะท้านดิน
ทว่าลู่อวิ๋นกลับเข้าไปมีส่วนร่วมในสงครามครั้งนี้ และไม่คาดคิดเลยว่าจะได้พบกับเฟิงป๋อ แม่ทัพใหญ่ใต้บัญชาการของชือโหยวเข้าโดยตรง หากพูดถึงความสามารถในการต่อสู้จริง ลู่อวิ๋นย่อมด้อยกว่าอีกฝ่ายอยู่ไกลโข แต่ถึงอย่างไรลู่อวิ๋นก็เป็นคนพิเศษ ขอเพียงเขาสามารถก้าวเข้าสู่ประตูมิติเวลาได้ เขาก็จะอยู่ในสถานะไร้เทียมทาน
อย่างน้อยที่สุด ก็ไม่มีความเป็นไปได้ที่เขาจะแพ้
ในเวลานี้ กระบี่ของลู่อวิ๋นพาดอยู่บนลำคอของเฟิงป๋อ ทว่าตัวเขากลับติดค้างอยู่ในเสี้ยววินาทีก่อนที่จะหายไปต่อหน้าเฟิงป๋อ กระบี่นี้ ต่อให้เฟิงป๋อคิดหาหนทางใด ก็ไม่อาจขัดขวางได้
แต่ภายในใจของลู่อวิ๋นเองก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน ต่อให้เขาใช้กลยุทธ์เช่นนี้ ก็ยังเกือบถูกเฟิงป๋อใช้มวลอากาศที่บีบอัดจนหนาแน่นป้องกันเอาไว้ได้ หากอีกฝ่ายสามารถหลอมรวมมันขึ้นเป็นค่ายกลป้องกันเช่นนั้นได้สำเร็จจริงๆ…
เกรงว่าครั้งนี้เขาคงต้องยอมล้มเลิกการโจมตีไปชั่วคราว
ทว่าบนโลกนี้ไม่มีคำว่า “หาก” มากมายเพียงนั้น บนสนามรบอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ ความเป็นความตายและแพ้ชนะล้วนตัดสินกันภายในความคิดเดียว
เพียงเฟิงป๋อพลาดไปครึ่งกระบวนท่า ก็ถูกกำหนดให้พ่ายแพ้แล้ว
"อยากตายหรือ?"