กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 238: สมรภูมิยอดเขาเอเวอเรสต์!
สวีหยานก้าวเพียงก้าวเดียวจากที่ราบตงเป่ยมาถึงท่าเรือเมืองหลินไห่ มองชายฝั่งแห่งนี้ซึ่งเคยปรากฏอยู่ในความทรงจำวัยเยาว์ ทว่ายังไม่ทันได้หวนรำลึกถึงอดีต นางก็เห็นสัตว์ยักษ์เหล่านั้นลุกขึ้นจากใต้ผืนทะเล ร่างสูงใหญ่ราวกับขุนเขา คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
"นี่คือ...วิกฤตที่พวกเรากำลังเผชิญอยู่งั้นหรือ?"
นางคิดเงียบ ๆ พลางมองภาพปืนใหญ่ป้องกันชายฝั่งคำรามกึกก้องพร้อมกัน ทว่ากลับไม่อาจสร้างภัยคุกคามใด ๆ ต่อสัตว์ประหลาดเหล่านั้นได้เลย สีหน้าของนางจึงเผยแววเข้าใจขึ้นมาเล็กน้อย
"ดูเหมือนอาวุธพวกนี้จะใช้กับพวกมันไม่ได้ผล?"
"ตอนนี้เป็นเวลาเท่าไรกัน?"
"ปี 2624 หรือ?"
"ไม่เหมือน..."
ภายในใจของสวีหยานยังไม่อาจเรียบเรียงสถานการณ์ได้อย่างสมบูรณ์ นางไม่รู้ว่าในโลกเดิมที่ตนดำรงอยู่ เวลาผ่านไปเพียงสองเดือนกว่า ๆ หาใช่หกร้อยปีไม่
ทว่านางก็เข้าใจเรื่องราวมากมายได้อย่างรวดเร็วจากสภาพที่ปรากฏอยู่ภายในท่าเรือแห่งนี้ และในไม่ช้าก็ได้คำตอบว่าเวลาคงยังผ่านไปไม่มากนัก