บทที่ 236: หกร้อยปีในแดนลี้ลับ ภารกิจยิ่งใหญ่ในการกอบกู้มนุษยชาติ

บทที่ 236: หกร้อยปีในแดนลี้ลับ ภารกิจยิ่งใหญ่ในการกอบกู้มนุษยชาติ

คำพูดของลู่อวิ๋นทำให้สีหน้าของผู้บำเพ็ญเพียรวัยกลางคนผู้ยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่บนยอดประติมากรรมขนาดมหึมาแห่งนี้เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

"กลับบ้าน?"

ซ่งอี้ไม่รู้ว่าตนเองไม่ได้ยินคำสองคำนี้มานานเท่าไรแล้ว

เมื่อมองดูชายหนุ่มตรงหน้า เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าตนเองกำลังฝันอยู่หรือไม่

ซ่งอี้บำเพ็ญเพียรเพียงลำพังมาจนถึงวันนี้เป็นเวลาหกร้อยปี จากระดับขั้นสร้างรากฐานในตอนแรก ค่อยๆ ก้าวขึ้นมาทีละขั้นจนถึงขั้นเลี่ยนซวี ไม่ว่าจะเป็นในแดนลี้ลับที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมกลโกงแห่งนี้ หรือในเซียนฉินอันกว้างใหญ่ เรื่องราวของเขาหากนำมาเขียนแยกต่างหาก ก็สามารถเรียกได้ว่าเป็นนิยายที่มีทั้งความพลิกผันและตื่นเต้นเรื่องหนึ่งแล้ว

เดิมทีเขาตัดใจจากความคิดที่จะกลับไปยังโลกเดิมโดยสิ้นเชิงแล้ว เพราะเมื่อเทียบกับชีวิตยี่สิบปีในอดีต หกร้อยปีมานี้ช่างเต็มเปี่ยมเกินไป

ถึงขั้นทำให้ความคิดที่จะกลับไปอยู่เคียงข้างครอบครัวเจือจางลงไม่น้อย

ทว่าในเวลานี้ คำพูดของชายหนุ่มผู้นี้กลับทำให้เขาหวนนึกถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนที่เพิ่งมายังแดนลี้ลับแห่งนี้ขึ้นมาอีกครั้ง

เขาหวนคิดถึงสาเหตุที่ตนเองมายังแดนลี้ลับแห่งนี้