บทที่ 232: แดนเร้นลับที่มนุษย์สร้างขึ้น เครื่องผลิตปราณวิญญาณของมนุษยชาติ

บทที่ 232: แดนเร้นลับที่มนุษย์สร้างขึ้น เครื่องผลิตปราณวิญญาณของมนุษยชาติ

ไม่นานนัก

เสียงอึกทึกภายใน "แดนเร้นลับ" ก็เงียบลง

เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรทั้งหลาย รวมถึงซ่งอี้ ต่างสัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นรัวไม่หยุด ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกอันยิ่งใหญ่ที่ยากจะระงับ

คนเหล่านี้ไม่รู้เลยว่า แม้แต่ลู่อวิ๋นเองก็ยังไม่รู้เช่นกันว่า คำพูดที่หลอมรวม "วิถีมนุษย์" และ "วิถีจักรพรรดิ" เข้าด้วยกันนั้น จะก่อให้เกิดผลกระทบใหญ่หลวงเพียงใด

มันราวกับเมล็ดพันธุ์ที่กำลังหยั่งรากและแตกหน่ออย่างช้าๆ อยู่ในหัวใจของผู้คน คล้ายกับตราประทับความคิด เป็นกำแพงสูงที่ผู้บำเพ็ญเพียรซึ่งในเวลานี้มีพลังเพียงขั้นสร้างรากฐานเทียมเหล่านี้ ยากจะก้าวข้าม

ทว่าเมื่อเสียงโห่ร้องของฝูงชนค่อยๆ แผ่วลง และทุกคนกำลังรอคอยเสียงที่ดังมาจากท้องฟ้า ทั้งยังดูเหมือนจะดังก้องขึ้นโดยตรงในโสตประสาทของพวกเขา...

เสียงนั้นกลับไม่ดังขึ้นอีก

เสียงโห่ร้องว่า "มนุษยชาติต้องชนะ" ก้องสะท้อนอยู่บนท้องฟ้า ก่อนจะค่อยๆ สลายหายไปในที่สุด

บนลานกว้างที่มีรถโดยสารหลายหมื่นคันจอดอยู่ และมีผู้คนกว่าสามล้านคนรวมตัวกัน ทุกคนได้แต่รอคอยอย่างเงียบงันโดยไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อ