เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 205: เด็กชายและเด็กหญิงห้าร้อยคน?
แววตาของจูหยวนจางในเวลานี้เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ท่ามกลางความพร่าเลือน เขาราวกับย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน ตอนที่มีจดหมายด่วนฉบับหนึ่งถูกส่งมาจากแนวหน้าซึ่งกำลังเผชิญหน้ากับกองทัพหยวน
ในจดหมายบันทึกเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต่างๆ เอาไว้
หนึ่งในเรื่องสำคัญที่สุดที่ถูกกล่าวถึงก็คือ วลีหนึ่งซึ่งจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถังถ่ายทอดต่อกันมารุ่นแล้วรุ่นเล่า นับตั้งแต่เกือบเจ็ดร้อยปีก่อน—
"เมื่อเจินเหรินปรากฏ ต้าถังจะรุ่งเรือง!"
เล่ากันว่า เหตุที่ต้าถังในเวลานั้นรุ่งเรืองถึงเพียงนั้น ก็เกี่ยวข้องกับ "เจินเหริน" ผู้ลึกลับคนหนึ่ง
หลังจากนั้น บทกวีบทหนึ่งก็แพร่สะพัดออกจากปากของเหล่าบัณฑิตและกวี จนเป็นที่รู้จักไปทั่วแผ่นดินเสินโจว
ว่ากันว่าบทกวี《ใต้หล้า》นี้เป็นผลงานของเจินเหรินผู้นั้น ภายในบทกวีเปี่ยมไปด้วยคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ต่อบ้านเมือง ทั้งยังร่างภาพโลกในฝันอันน่าใฝ่ฝันขึ้นมา…
ส่วนเจินเหรินผู้นั้น มีแซ่ว่าลู่
ทว่าหลังจากบทกวีนี้ เจินเหรินผู้นั้นก็ไม่มีบทประพันธ์ใดแพร่สะพัดออกมาอีก และดูเหมือนว่าจะไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนอีกเลย