บทที่ 193: กระบี่หนึ่งเล่ม แสงเย็นเยียบสะท้านสิบเก้าผืนแผ่นดิน

บทที่ 193: กระบี่หนึ่งเล่ม แสงเย็นเยียบสะท้านสิบเก้าผืนแผ่นดิน

ยอดพระราชวังต้องห้าม

ในยามที่ยานรบดวงดาวเริ่มสะสมพลังงาน

ในใจของลู่อวิ๋นไม่เพียงไม่ตึงเครียดยิ่งกว่าเดิม ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกเหมือนในที่สุดก็ได้รับการปลดปล่อยเสียที แม้กระทั่ง...ยังมีความคาดหวังอยู่เล็กน้อย

เขาเบือนหน้าไปมองอิ๋งเจิ้ง

เวลานี้...

ถึงคราวที่พี่เจิ้งจะลงมือแล้ว

"ฝากด้วยนะ"

เขากล่าว

ทว่าใบหน้าของจิ๋นซีฮ่องเต้ยังคงสงบนิ่งดุจเดิม