เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 158: “มารฟ้าต่างแดน”
ตามคำกล่าวของอิ๋งเจิ้ง ลู่อวิ๋นเองก็อดจมเข้าสู่ห้วงความคิดไม่ได้
"หมายความว่า หากคิดจะทำให้ปราณวิญญาณฟื้นคืน ก็เป็นสิ่งที่มนุษย์ไม่อาจทำได้อย่างนั้นหรือ?"
"ถ้าอย่างนั้น วิธีดำเนินภารกิจนี้โดยละเอียด..."
"คงต้องรอให้ภารกิจปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันแบบควบคุมได้เสร็จสิ้นเสียก่อน แล้วค่อยตัดสินจากไอเทมภารกิจ"
ตอนนี้ลู่อวิ๋นเองก็เป็นผู้บำเพ็ญเพียรในขอบเขตสร้างรากฐานแล้ว แน่นอนว่าย่อมสัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ของปราณวิญญาณ
โลกที่เขามองเห็นนั้นแตกต่างจากสายตาของปุถุชนเป็นอย่างมาก
ก่อนหน้านี้ หลังจากกินโอสถสร้างรากฐานและก้าวเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐาน โลกเบื้องหน้าก็เปลี่ยนแปลงไปแล้ว
ต้นไม้ใบหญ้าทุกต้นล้วนมีจิตวิญญาณ
เมื่อเวลาผ่านไป ลู่อวิ๋นก็เคยชินกับมุมมองเช่นนี้