เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 148: แวมไพร์? ป๋า!
เสียงอันยิ่งใหญ่ก้องสะท้อนไปทั่วผืนฟ้า
ลู่อวิ๋นไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดฉากเช่นนี้ขึ้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาไม่คิดว่าตัวตนนี้จะถูกนำมาใช้ได้ในเส้นเวลาคู่ขนาน
พูดตามตรง นับตั้งแต่ได้รับฐานะอ๋องเคียงบ่าเคียงไหล่ในวังเสียนหยางคราวนั้น ลู่อวิ๋นก็ไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสได้ใช้มัน
แต่ในเวลานี้ ฉากตรงหน้ากลับทำให้หัวใจของลู่อวิ๋นเต้นเร็วขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
สายตาของเขากวาดผ่านทหารต้าฉินถือดาบไม่กี่นายที่อยู่ข้างกาย พบว่าร่างกายของพวกเขากำลังสั่นเทา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตึงเครียดและหวาดกลัว
ขณะเดียวกัน ลู่อวิ๋นยังเห็นสีหน้าของชาวเมืองเยียนจิงเหล่านั้น ซึ่งล้วนเปี่ยมด้วยความเคารพยำเกรงอย่างหาที่เปรียบมิได้
แน่นอนว่าเขาตระหนักได้ ฐานะของตนในเส้นเวลาคู่ขนานนี้ สามารถทัดเทียมกับจิ๋นซีฮ่องเต้ได้
เวลานั้นเอง เสียงของจางหานก็ดังมาอีกครั้ง