บทที่ 141: โอสถสร้างรากฐานที่ได้คืนมา

บทที่ 141: โอสถสร้างรากฐานที่ได้คืนมา

เพียงมองข้ามชายฝั่งออกไป ก็เห็นผืนแผ่นดินส่วนนั้นค่อยๆ ยกตัวขึ้นจากเส้นขอบฟ้าอย่างมืดทะมึน

เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนฟ้าสะเทือนดินดังสนั่นมาแต่ไกล

ก้อนหินยักษ์หลุดร่วงลงจากผืนแผ่นดินทีละก้อน กระแทกลงสู่ทะเลจนแตกกระเซ็นเป็นคลื่นยักษ์มหึมา

สัตว์นานาชนิดไม่รู้กี่ตัวกำลังแตกตื่นหนีเอาชีวิตรอด

จิ๋นซีฮ่องเต้ถึงกับควักผืนแผ่นดินขนาดยักษ์ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวถึงหนึ่งร้อยกิโลเมตรออกมาจากแผ่นดินใหญ่แอฟริกาอีกฟากของช่องแคบจื๋อปู้หลัวถัว!

นี่มันพลังอำนาจระดับใดกัน!?

หลังผืนแผ่นดินนั้นแยกตัวออกจากแผ่นดินใหญ่ ด้านหนึ่งของมันก็ค่อยๆ ยกสูงขึ้น จนกระทั่งตั้งฉากกับระดับน้ำทะเล

และในเวลานี้เอง ลู่อวิ๋นจึงสังเกตเห็นว่า แม้เส้นผ่านศูนย์กลางของมันจะน่าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง แต่สิ่งที่ไม่สอดคล้องกับขนาดดังกล่าวกลับเป็นความหนาของผืนแผ่นดินนี้

ความหนาเพียงสองสามร้อยเมตร ทำให้เมื่อผืนแผ่นดินมหึมานี้ตั้งขึ้น ก็ยิ่งให้ความรู้สึกลึกลับพิสดารอยู่หลายส่วน