บทที่ 138: วิกฤต ความหวัง และแอตแลนติส

บทที่ 138: วิกฤต ความหวัง และแอตแลนติส

"อนาคตจะถูกกำหนดได้อย่างไร"

หัวใจของลู่อวิ๋นเต้นรัวเร็วราวกับเสียงกลองดังตึงตัง

ตามความคิดก่อนหน้านี้ของลู่อวิ๋น สาเหตุที่เขาสามารถเปลี่ยนแปลงอนาคตได้ ก็เป็นเพราะอนาคตนั้นไม่แน่นอน...

แต่ถ้าอนาคตสามารถถูกกำหนดได้ แล้วอนาคตที่เขาเปลี่ยนแปลงคืออะไรกัน?

อนาคตที่อยู่ถัดไปจากอนาคตอย่างนั้นหรือ?

นี่คือสาเหตุที่ทำให้เขายิ่งรู้สึกถึงความรู้สึกแห่งชะตากรรมรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างภารกิจเส้นเวลาใช่หรือไม่?

เวลานี้ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง พานลี่ซานก็เงยหน้าขึ้นมองลู่อวิ๋น

เดิมทีเขากำลังจะเอ่ยปาก ทว่าพอเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของลู่อวิ๋น เขาก็ย้ำขึ้นมาก่อนว่า

"นี่เป็นเพียงความคิดของฉันนะ เหล่าลู่..."