บทที่ 100: ไปเป็นสักขีพยานแห่งประวัติศาสตร์

บทที่ 100: ไปเป็นสักขีพยานแห่งประวัติศาสตร์

พานลี่ซานฟุบอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน…

นานเสียจนลู่อวิ๋นเริ่มเป็นห่วง

แต่เมื่อเขาเดินเข้าไปดูใกล้ๆ จึงได้พบว่า…

อีกฝ่ายหลับไปแล้ว

ลู่อวิ๋นรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รบกวนเขา

เขาเข้าใจสภาพของพานลี่ซานในตอนนี้เป็นอย่างดี

เพราะตอนนี้ลู่อวิ๋นเองก็เหนื่อยแทบขาดใจ หนังตาเริ่มตีกันจนแทบจะลืมไม่ขึ้นแล้ว

นับตั้งแต่เดือนกรกฎาคมปี 2007 เป็นต้นมา ลู่อวิ๋นก็เดินทางข้ามเส้นเวลาอยู่ตลอด แม้แต่ละแห่งจะหยุดอยู่ไม่นานนัก แต่ถึงอย่างไร นี่ก็เป็นช่วงเวลาที่ยาวนานตลอดหนึ่งปี

รวบรวมผู้คน ตรวจสอบข้อมูล มอบหมายภารกิจ…