กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 83: ความทรงจำคู่ขนาน
ลู่อวิ๋นซึ่งอยู่ท่ามกลางเส้นเวลา สีหน้าประหลาดใจยังคงอยู่เนิ่นนานไม่จางหาย
"ลู่เจินเหริน?"
"นี่มัน..."
อารมณ์ของเขาค่อนข้างซับซ้อน
แต่ในเมื่อเหตุการณ์สินสอดคลี่คลายลงแล้ว...
ชื่อของลู่เจินเหรินจะเป็นอย่างไรก็ช่างเถิด
ในเวลานี้ ความคิดของเขาก็แตกแขนงออกไปอีกหลายทาง
ดูเหมือนว่าหลังจากบทกวีบทนี้ปรากฏขึ้น มันจะได้รับการยอมรับจากราชวงศ์ต้าถังด้วย
เมื่อหลี่หลงจีทราบว่าผู้วิเศษผู้นั้นแซ่ลู่ จึงมีผู้แต่งบทกวีเพิ่มขึ้นมาอีกคน