บทที่ 81: มอบบทกวีให้แก่หลี่ไป๋คนละหนึ่งบท

บทที่ 81: มอบบทกวีให้แก่หลี่ไป๋คนละหนึ่งบท

"เจ้าก็รู้สึกเช่นนั้นหรือ?"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ลู่อวิ๋นก็เผลอคิดอยากถามหลี่ไป๋ขึ้นมา

'พี่ไท่ไป๋ ท่านรู้สึกหรือไม่ว่าตนเองกำลังใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางเงามืด?'

แต่ท้ายที่สุดเขาก็อดกลั้นเอาไว้ ไม่ได้เอ่ยถามออกไป เพียงพยักหน้าเล็กน้อยต่อคำถามของหลี่ไป๋

"ใช่แล้ว..."

"ข้าก็รู้สึกเช่นกัน..."

ทันทีที่เอ่ยถึงบทกวี หลี่ไป๋ก็ราวกับมีชีวิตชีวาขึ้นมาในฉับพลัน

สีหน้าของเขาเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เผยให้เห็นความยินดีเป็นอย่างยิ่ง

"น้องชายมองความคิดของผู้คนในใต้หล้าได้ลึกซึ้งยิ่งนัก..."