เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 68: อาตมาคือเสวียนจั้ง ขอเจินเหรินโปรดชี้แนะ
ในเมื่อขุนนางเหล่านี้ต่างรับราชการอยู่ในราชสำนัก แน่นอนว่าย่อมมีเวลาที่คิดเห็นไม่ตรงกันอยู่ไม่น้อย
สถานการณ์ที่ต้องถกเถียงห้ำหั่นกันด้วยวาจาและลายลักษณ์อักษรภายในท้องพระโรงก็เกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง...
เมื่อไม่อาจมีความเห็นเป็นหนึ่งเดียวกัน พวกเขามักคิดว่าอีกฝ่ายเป็นพวกสมองพิการ
แต่ในเวลานี้ หลังจากได้รู้จักแนวคิดเรื่อง "คำสาปแห่งความรู้" พวกเขาก็พลันตระหนักได้ว่า ตนเองก็ล้วนตกอยู่ภายใต้คำสาปเช่นนี้!
ยิ่งขบคิดอย่างลึกซึ้ง พวกเขาก็ยิ่งเข้าใจ...
คำสาปเช่นนี้ ไม่มีผู้ใดในใต้หล้าหลีกหนีพ้น!
แม้แต่เจินเหรินยังไม่อาจหลุดพ้นจากคำสาปเช่นนี้ แล้วนับประสาอะไรกับพวกตน!?
หลี่ซื่อหมินเองก็ได้แต่ทอดถอนใจด้วยความตื่นตะลึง
ถึงกับมีความเข้าใจเช่นนี้ได้ด้วยหรือ!?