บทที่ 62: ลงสู่โลกมนุษย์เพื่อชมธุลีแดง

บทที่ 62: ลงสู่โลกมนุษย์เพื่อชมธุลีแดง

ลู่อวิ๋นย่อมเข้าใจดีว่าเวลานี้ตนกำลังเผชิญหน้ากับสิ่งใด

สมองของเขาเริ่มทำงานอย่างรวดเร็วเช่นกัน

สุราของตาเฒ่าผู้นี้...เขาควรดื่มหรือไม่?

หากดื่ม จะดื่มอย่างไร?

หากไม่ดื่ม จะปฏิเสธอย่างไร?

จากบทสรุปก่อนหน้านี้ ลู่อวิ๋นรู้ดีว่าเวลานี้เขาจะตัดสินใจอย่างบุ่มบ่ามไม่ได้เด็ดขาด หากสถานะของเขาร่วงหล่นลงมา ทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ก็จะกลายเป็นเพียงคำพูดลอยๆ

สถานการณ์ค่อนข้างสาหัสทีเดียว

"ข้าก็บอกแล้วว่าข้าเกลียดงานสังสรรค์แบบนี้"

เขาแอบบ่นอยู่ในใจ