บทที่ 53: ลู่อวิ๋น: คิดจะหาข้างั้นหรือ? ฝันไปเถอะ

บทที่ 53: ลู่อวิ๋น: คิดจะหาข้างั้นหรือ? ฝันไปเถอะ

เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสามนายจากไป อวี๋เวยหยุดยืนอยู่หน้าประตูครู่หนึ่ง

ดูจากท่าทางแล้ว เหมือนเธอยังอยากอธิบายอะไรอีกสักสองสามประโยค

แต่ท้ายที่สุดเธอก็ไม่ได้พูดออกมา เพียงปิดประตูใหญ่แล้วเดินกลับเข้าห้องของตัวเอง ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ในเวลานี้ อวี๋หงเยี่ย บิดาของอวี๋เวยซึ่งนั่งอยู่ในห้องรับแขกกลับเอ่ยปากขึ้นว่า "อวี๋เวย"

เธอหยุดฝีเท้า หันกลับไปมองบิดา ใบหน้ากลับมาประดับด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง "อืม?"

อวี๋หงเยี่ยถามว่า "เป็นลู่อวิ๋นคนนั้นอีกแล้วใช่ไหม?"

อวี๋เวยส่ายหน้า "ไม่ใช่นะ"

ท่าทางไร้เดียงสาและสดใสเช่นนั้น ราวกับกำลังพูดความจริงอยู่จริงๆ