กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 16: เราควรจัดการกับคนจากอนาคตคนนั้นอย่างไร?
เมื่อประตูบานนี้เปิดออกตรงหน้าเขา ภาพอันน่าตื่นตะลึงภายในนั้นยากจะทำให้ผู้ใดไม่รู้สึกหลงใหล
ความงดงามอันยากจะพรรณนาได้ หรือแทบจะกล่าวได้ว่าเป็นสุนทรียภาพจากมิติที่สูงเกินกว่ามนุษย์จะรับรู้ ทำให้ลู่อวิ๋นยืนนิ่งอยู่กับที่ไปชั่วขณะ
ทว่าเขาไม่ได้จมอยู่กับมัน
ภายในขอบเขตการมองเห็น ตัวเลขนับถอยหลังที่ยังคงมองเห็นได้จากหางตา คอยเตือนลู่อวิ๋นอยู่ตลอดเวลา……
เขาไม่มีเวลาให้เสียไปแม้แต่น้อย
เมื่อได้สติกลับคืนมา ลู่อวิ๋นก็ยกโทรศัพท์ขึ้น ที่ปากประตูเวลาแห่งนี้ เขาพอจะระบุช่วงเวลาที่จะเดินทางไปยังราชวงศ์ฉินได้คร่าวๆ แล้ว
ในห้วงความคิด เขาปรับช่วงเวลาให้เป็นปี 220 ก่อนคริสต์ศักราช