กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 12: ทะยานขึ้นสวรรค์หลังการเปิดฟ้าสร้างโลก
เดิมทีเมืองแห่งนั้นก็สั่นคลอนใกล้พังทลายอยู่แล้ว เลือนรางจนแทบจะสลายหายไปในไม่ช้า หากสายฟ้าสวรรค์ฟาดลงมา เพียงแค่ตกกระทบก็ย่อมมีจุดจบคือถูกผ่าทะลุจนพังยับ
ทว่าเมื่อมือข้างนั้นยื่นมารองรับเมืองเสียนหยางไว้…
ทุกสิ่งก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น
เสียนหยางที่เดิมเลือนราง ทันทีที่ฝ่ามือสัมผัสเข้ากับตัวเมือง ก็ราวกับได้ถือกำเนิดใหม่อีกครั้ง
ทั่วทั้งเมืองเริ่มกลายเป็นรูปเป็นร่างจากจุดที่ฝ่ามือสัมผัส ก่อนจะแผ่ขยายออกไปทั้งสองด้านในชั่วพริบตา
เสียนหยางที่เดิมโยกคลอนใกล้ถล่มลงมา กลับมั่นคงแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง ราวกับไม่มีสิ่งใดทำลายได้!
ผู้คนนับไม่ถ้วนได้เห็นภาพนี้ กล้องจากโทรศัพท์มือถือจำนวนนับไม่ถ้วนบันทึกภาพเหตุการณ์นี้เอาไว้
ทว่าในเมืองฉางอันทั้งเมือง กลับราวกับสรรพเสียงเงียบงัน ไม่มีแม้แต่เสียงเล็กๆ เล็ดลอดออกมา
ผู้คนเบิกตาค้าง จ้องมองและเงยหน้ามองไปยังทิศทางของูเขาหลีซาน อ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึงอย่างถึงที่สุด!