บทที่ 3: การสำรวจสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้เริ่มต้นขึ้น

บทที่ 3: การสำรวจสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้เริ่มต้นขึ้น

รสชาติของการรอวันตายเป็นอย่างไรกันนะ?

ลู่อวิ๋นถามตัวเองเช่นนั้น

แต่คิดแล้วคิดอีก เขาก็ยังไม่ได้คำตอบ

แม้ตัวเขาจะอยู่ในช่วงเวลาที่ความตายกำลังคืบคลานเข้ามา ทว่ากลับเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ

หลังจากกลุ้มจนถึงขีดสุด ตอนนี้เขาไม่เพียงไม่เศร้า กลับยังรู้สึกโชคดีอยู่เล็กน้อย

โรคนี้ลุกลามมาถึงขั้นนี้แล้ว แต่เขายังสามารถเดินไปตามถนนได้ตามปกติ นับว่าเป็นปาฏิหาริย์อย่างหนึ่งแล้ว

แต่สิ่งที่ทรมานลู่อวิ๋นก็คือ…

เงินหมดเกลี้ยงแล้ว ในสถานการณ์ที่แม้แต่ค่าอาหารยังกลายเป็นปัญหา เขาจะยืนหยัดต่อไปได้อย่างไร?

ในเมื่อไม่มีญาติหรือมิตรให้พึ่งพิง…