ตอนที่ 47 ต่อสู้อย่างดุเดือด

เมื่อเห็นสีหน้าไร้เดียงสาของโจวหง เจ้าโถงอู๋ขุยก็แค่นเสียงหึ “ความอดทนของข้ามีจำกัด อย่าได้เล่นลูกไม้ หากยังไม่ยอมพูด ข้าจะเชือดสหายทั้งสองของเจ้าก่อน!”

กล่าวจบ ร่างของเขาก็ขยับ ก่อนเดินตรงไปหาทั้งสองอย่างดุร้าย

โจวหงรู้ว่าคนผู้นี้เกิดจิตสังหารขึ้นแล้ว ไม่ต่างจากโต้วลี่ในคืนนั้นแม้แต่น้อย จึงรีบกวักมือ “ข้าพูดแล้ว ข้าพูดแล้ว”

ท่านอ๋องอันติ้งกับอู๋เหลียนเฉินตกตะลึงอย่างยิ่ง หัวใจเต้นรัวดุจเสียงกลอง ต่างเบิกตาจ้องมองโจวหง

เจ้าโถงอู๋ขุยแหงนหน้าหัวเราะร่าอย่างได้ใจ

“ท่านผู้อาวุโส นี่เป็นเรื่องบังเอิญ ข้าเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนหน้านี้ข้าเก็บสมบัติชิ้นหนึ่งได้โดยบังเอิญ จึงซ่อนไว้ในเสื้อผ้า” โจวหงกล่าวพลางถอดเสื้อคลุมออกอย่างว่าง่าย ฉีกซับในเสื้อ แล้วหยิบแผนภาพใบหนึ่งออกมา

เจ้าโถงอู๋ขุยจ้องมองแผนภาพ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ คลี่ออก ดวงตาแทบจะถลนออกจากเบ้า เขายืดคอพลางพึมพำในใจว่า เจ้าหนูพวกนี้ยังอ่อนหัดเกินไป

ท่านอ๋องอันติ้งกับอู๋เหลียนเฉินเองก็มองจนตาค้าง