ตอนที่ 31 อาหารค่ำของโต้วหรง

เรือนเล็กที่โต้วหรงอาศัยอยู่มีนามว่า “เรือนหรงฟาง” ภายในลานบ้านสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ห้องรับแขก โต้วหรงนั่งอยู่หน้าโต๊ะ มือประคองชามกระเบื้องลายครามจากเตาเผาโจวติ้งอันประณีต นางกำลังดื่มน้ำแกง ช้อนเล็กที่ทำจากแป้งผีเสื้อกระทบขอบชามเป็นครั้งคราว ส่งเสียง “กริ๊ง กริ๊ง” ใสกังวาน แม่หนูหลายคนที่คอยปรนนิบัติอยู่ด้านข้างยืนตัวตรงแน่ว ต่างมีจิตวิญญาณฮึกเหิม ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย

ในกระถางไฟภายในห้องกำลังเผาถ่านหงส์ ซึ่งเป็นถ่านไม้ที่แกะสลักเป็นรูปหงส์เหิน นับเป็นถ่านระดับสูงสุด ในตระกูลใหญ่ของแคว้นต้าเฮ่อ มีเพียงภรรยาเอกเท่านั้นที่ใช้ถ่านหงส์ได้ มิฉะนั้นย่อมผิดธรรมเนียมและถูกผู้คนหัวเราะเยาะดูหมิ่น ภายในห้องอบอุ่นยิ่งนัก แม้ไม่ต้องสวมเสื้อผ้าฝ้ายก็ยังรู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งร่าง เวลานี้โต้วหรงกำลังกินมื้อค่ำอย่างไม่ใส่ใจนัก

มื้อค่ำอุดมสมบูรณ์ยิ่ง บนโต๊ะกลมขนาดใหญ่เต็มไปด้วยอาหารจนแน่นขนัด