ตอนที่ 21 อัคคีหยิน

รู้สึกเพียงว่าขาทั้งสองพลันอ่อนแรง แทบทรุดลงกับพื้น

ก่อนหน้านี้ข้าเคยอ่านจากบันทึกเบ็ดเตล็ดและบทความไร้สาระมากมายว่า ผีสตรีล้วนใช้ความงามล่อลวงบัณฑิตหนุ่ม บางคนหลงใหลในความงาม จึงพัวพันสำเริงสำราญกับผีสตรีตลอดทั้งคืน ครั้นเวลาผ่านไป โลหิตปราณก็เหือดแห้งจนสิ้นใจ คิดไม่ถึงว่าคืนนี้จะได้พบเจอเข้าจริง ๆ ที่แท้บนโลกนี้มีผีอยู่จริง!

ในตำราบันทึกไว้ว่าคันศรพิชิตดาราสามารถขับไล่ภูตผีและปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้ ดูท่าว่าจะเป็นคำลวงเช่นกัน!

ผีเป็นสิ่งหยิน ส่วนกายมนุษย์มีอัคคีหยางเปี่ยมล้น ขอเพียงจิตใจเปิดเผยผ่าเผย มีปราณเที่ยงธรรมฮ่าวหรานอยู่ในใจ ต่อให้ภูตผีอาละวาด ก็ไม่อาจทำร้ายตนเองได้!

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ สูบฉีดกำลังเต็มทรวงอก สงบจิตลงแล้วกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า “บัณฑิตย่อมเข้าใจหลักแห่งหกทิศ ใช้ความเที่ยงธรรมยิ่งใหญ่ตั้งมั่นในใจ และประพฤติตนอย่างเปิดเผยผ่าเผย ข้าถามตนเองว่าปฏิบัติตามคำสั่งสอนของอริยะอย่างเคร่งครัด ประพฤติตนอย่างสุจริตเปิดเผย ไม่ละอายต่อฟ้าดิน หากเจ้าปรารถนาความสำราญหนึ่งราตรี แม้ข้าจะมิใช่สุภาพบุรุษผู้เที่ยงธรรม แต่จรรยาของการเป็นมนุษย์ข้ายังมีอยู่ คนกับผีย่อมอยู่คนละเส้นทาง ขอเซียนหญิงโปรดจากไป ข้าซาบซึ้งยิ่งนัก!”