ตอนที่ 15 คาดเดา

โจวชางได้ยินว่าโจวหงสามารถแต่งคู่กลอนได้ที่วัดเป้าเอิน ทั้งยังได้รับคำเชิญจากฌานาจารย์จิ้งตู้ให้ไปยังลานหลังด้วยตนเอง ก็โกรธจนขบกรามแน่น “ก็แค่สอบได้เป็นบัณฑิตเอกกัลป์เท่านั้น กลับมีคนมาผูกมิตรกับมัน ยกยอมันจนขึ้นสวรรค์ ข้าไม่เชื่อหรอกว่ามันจะสอบได้เป็นจอหงวน!”

วันนี้โจวชางเสียเปรียบอย่างน่าอัดอั้นจนข้อเท้าแพลง ครั้นกลับจากถนนถึงจวนก็ยังคงมีโทสะลุกโชน โต้วไป๋เคอกับซุนกุ้ยยืนอยู่ด้านข้าง มองสีหน้าของโจวชางโดยไม่กล้าพูดมาก โต้วไป๋เคอกลอกตาคราหนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “ข้ามีวิธีหนึ่งที่จะทำลายความโอหังของมัน!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของโจวชางก็พลันเป็นประกายขึ้นมาอีกครั้ง “รีบบอกมา!”

“พิธีสักการะพระพุทธครั้งนี้ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ ฌานาจารย์จิ้งตู้ต้องมอบของดีบางอย่างให้มันเป็นแน่ มิฉะนั้นจะเรียกมันไปยังลานหลังเพียงลำพังทำไม อีกทั้งฮ่องเต้ยังพระราชทานสมบัติมากมาย หากฌานาจารย์จิ้งตู้มอบเพียงสิ่งของธรรมดาให้มัน ก็ดูตระหนี่เกินไป ข้าว่าควรส่งคนไปค้นลานบ้านผุพังของมันดูสักหน่อย”