ตอนที่ 283 วันนี้มาถึงในที่สุด

สองสามวันนี้พายุหิมะใหญ่เป็นพิเศษ

เฉียวชิงชิงนับวันถอยหลัง ภายนอกไม่แสดงออก แต่ในใจกลับไม่ได้สงบอย่างนั้น

เธอรู้เพียงว่าพายุหิมะครั้งใหญ่น่าจะจุติลงในวันไหน แต่ไม่รู้เวลาที่แน่นอน และไม่รู้รายละเอียด

ดังนั้น ก่อนวันที่นั้นจะมาถึง ได้แต่รออย่างเงียบ ๆ

เซี่ยอี้สังเกตว่าเธอเหม่อลอยอยู่บ้าง คืนนี้จึงเพียงอยู่เป็นเพื่อนเธออ่านหนังสือสักพัก แล้วจูบกอดกัน กอดกันนอน

ตั้งแต่กลางคืนอุณหภูมิลดลงถึงลบหลายสิบองศา เซี่ยอี้ก็ไม่ยอมให้เธอจากไปในยามดึกอีก

ตอนแรกเฉียวชิงชิงยังยืนกราน รู้สึกว่ากลับไปนอนในมิติของตัวเองสบายกว่า ต่อมาชินเสียแล้ว รู้สึกว่ามีหมอนข้างรูปร่างคนอยู่ข้าง ๆ ก็รับได้ อีกทั้งเตียงเตาของเซี่ยอี้จัดเก็บสะอาด ผ้าห่มถูกเขาพับเรียบกริบ ราวกับตัดด้วยดาบ

ส่วนใหญ่เป็นเพราะหิมะตกหนักขนาดนั้น หากเธอยืนกรานจะไป เซี่ยอี้ก็ยืนกรานจะไปส่ง

จากนั้นทั้งสองก็มองซ้ายมองขวา ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ เดินไปทางเนินเขา