เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เซี่ยอี้ก็รู้สึกรำคาญพอสมควร
เขานั่งรถไฟหลายวันกลับมาเมืองหลวง พอถึงบ้านกลับพบว่าไม่มีใครอยู่เลย
สอบถามจึงรู้ว่าเซี่ยเจิ้นหัวปีนี้ฉลองตรุษจีนอยู่ที่กองทัพ
เซี่ยอี้คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ได้แต่รออยู่ที่บ้าน
ถึงอย่างไรก็เอาเรื่องส่วนตัวไปถึงกองทัพเพื่อตามหาคนไม่ได้ มันผิดกฎเกณฑ์
ดีที่เซี่ยหมิ่นแต่งงานอยู่ใกล้ ๆ แค่ในเรือนพักเขตทหารเดียวกัน เดินไม่กี่ก้าวก็ถึง หลังโทรศัพท์คุยกับทางตระกูลฉางแล้ว เซี่ยอี้ก็ได้แต่อยู่ฉลองตรุษจีนที่เมืองหลวงคนเดียว
เป็นครั้งคราวที่เซี่ยหมิ่นลากเขาไปกินข้าวที่บ้านเธอ
แต่ในช่วงตรุษจีน เขาเป็นพี่ชายฝ่ายบ้านเดิมที่เอาแต่วิ่งไปเวียน ๆ อยู่บ้านคนอื่นทุกวัน ทุกคนก็อึดอัด
เซี่ยหมิ่นพูดว่า “พี่เป็นพี่ชายของฉัน ใครจะกล้าพูดอะไร”
เซี่ยอี้ตอบ “พอเถอะ อาหารที่เธอทำก็ไม่ได้อร่อยมาก ฉันทำกินเองยังจะดีกว่า”