กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เซี่ยอี้พูดจบก็หันหลังเดินเข้าบ้านไป
เหลียงเหวินอวี้เดิมอยากพูดกับเขาสักสองสามคำ แต่จางอวี้จือร้องไห้สะอึกสะอื้น สุดท้ายก็เป็นเด็กที่เธอเฝ้าดูมาแต่เล็ก ทำให้ในใจเธออดสงสารไม่ได้ จึงดึงเธอมานั่งลงและปลอบ
เซี่ยอี้เดินเข้าไปในบ้าน ตรงไปยังหน้าห้องนอนของฉางฮุ่ยอิงแล้วเคาะประตู
“เข้ามาเถอะ”
ฉางฮุ่ยอิงพูดจากข้างใน
เซี่ยอี้ผลักประตูเข้าไป เห็นย่านั่งอยู่บนเก้าอี้ฟังข่าววิทยุ
อารมณ์หงุดหงิดเมื่อครู่ของเขาสงบลงทันที ยังรู้สึกขำเล็กน้อย “ย่า ยังฟังข่าวอยู่อีกหรือ”
“ไม่ฟังข่าว จะให้ฟังพวกเธอทะเลาะกันหรือ” ฉางฮุ่ยอิงพูดพลางปิดวิทยุไปด้วย พร้อมถอนหายใจเบา ๆ “ย่ากำลังฟังอากาศที่เมืองหลวง เขาบอกว่าจะหิมะตก หนาวอยู่บ้าง แต่เธอมีเสื้อขนเป็ด คงไม่กลัว”