ตอนที่ 233 เป็นกรรมที่เธอสร้างจากการทำความดี

อู๋เสียรีบหยิบมีดเล่มเล็กขึ้นมา กรีดผ้าก๊อซหยาบชั้นนอกออก แล้วหยิบห่อกระดาษน้ำมันออกมาหลายห่อ

เปิดห่อหนึ่งออก ข้างในมียาลูกกลอนขี้ผึ้งสีเหลืองอ่อนอยู่ทีละลูก ๆ

แน่นอนว่าเธอรู้จักสิ่งนี้ดี

บีบเปิดยาลูกกลอนขี้ผึ้งอย่างง่าย ๆ มองไม้แพร์ที่ขัดจนเรียบเนียน หัวใจของอู๋เสียเต้นเร็วขึ้น ลมหายใจก็เร็วตาม เมื่อสูดกลิ่นยาอ่อน ๆ อีกครั้ง เธอถึงกับรู้สึกตื่นตระหนก

“นี่…นี่ดีกว่าพวกที่ส่งมาก่อนหน้านี้เสียอีก” อู๋เสียมองเฉียวชิงชิง “ติดบุญคุณมากขนาดนี้ ต่อไปจะใช้คืนยังไงล่ะ นี่ไม่ใช่เรื่องที่เอาเงินมาซื้อได้เลย”

เฉียวชิงชิงได้แต่ปลอบว่า “ไม่เป็นไร ติดมากติดน้อยก็คือติดหนี้ ต่อไปฉันค่อย ๆ ใช้คืนเอง เธออย่าคิดมากเลย”